ปราสาทนครธม

กลุ่มปราสาทนครธม

บอกเพื่อน บอกว่าตัวเองรถเสียให้เลยอีกคนมาแทนชื่อ สมอาจ คนนี้พูดภาษาไทยได้เหมือนกัน แต่ดูจะไม่คล่องเท่า



ส่วนตัวคิดว่ารถคงจะไม่เสียหรอก แต่อยากให้เพื่อนได้ลูกค้าบ้างมากกว่า ซึ่งก็แล้วแต่คนมอง ผมรับได้ และดีที่มีเพื่อนแบบนี้นะ ช่วย ๆ กันไป



คุณสมอาจคนรถพามาที่ร้านลี่ลี่ในตอนเช้า ตอนนั้นผมไม่ได้สั่งก๋วยเตี๋ยวเนื่อ แต่สั่งอาหารอย่างอื่นมาแทน รสชาติใช้ได้นะ



สิ่งที่สังเกตเห็นอีกอย่างเมื่อมาร้านนี้คือ น้ำตาล เขาตั้งน้ำตาลให้เป็นขวด ๆ เลยให้ใส่ในอาหาร และเครื่องดื่ม เพราะเครื่องดื่มเขาไม่ใส่น้ำตาลให้



พอได้รถ คนรถก็พาไปซื้อตั๋วเข้านครวัด-นครธม เราซื้อตั๋วแบบ 3 วัน เพราะมีเวลาอยู่แค่นั้น หลังจากซื้อบัตรเสร็จก็เดินทางไปที่แรกคือ นครธม แค่ทางเข้าก็ใหญ่โตแล้ว





มีนักท่องเที่ยวที่นครธมเยอะมาก ที่ทางเข้ามีช้างให้เช่าไปนั่งชมปราสาทด้วย พอไปถึงตัวปราสาทคนรถก็จอดให้ลง แล้วก็ขับรถออกไป ผมดันลืมบัตรเข้าชมไว้ในรถ เลยจำต้องเดินไปหาคนรถอีกที ซึ่งอยู่ห่างออกไปมาก เล่นเอาหอบ ยังไม่ทันจะถึงที่จอดรถดี ก็มีเด็กมารุมล้อมเสนอขายสินค้าทีระลึกต่าง ๆ นา ๆ ผมเลยเร่งสปีดเต็มที่ จนเด็กบ่นว่าเดินเร็วชิบ แหม๋น้องก็คนมันกลัวอ่ะ พอถึงรถก็บอกคนรถว่าลืมของ คนรถเขาเลยขับมาส่งที่หน้าปราสาทบายนอีกรอบ


ปราสาทบายน เป็นปราสาทแรกที่เข้าชม เป็นปราสาทที่มีพระพักตรเยอะมาก ละลานตาไปหมด





บางจุดก็มีการซ่อมแซมตัวปราสาทอยู่ด้วย






รูปนางอัปสราก็เห็นได้ทั่วไปเช่นกัน








สิ่งอื่นไม่รู้ แต่ที่แน่ ๆ คือมันน่าทึ่งมากที่เอาหินมาเรียงซ้อน ๆ กัน แล้วแกะสลักเป็นรูปร่าง ได้ใหญ่โตขนาดนี้ เป็นความมานะพยายามอย่างยิ่ง และต้องใช้ช่างที่มีฝีมือในการทำจริง ๆ แต่อดสงสัยไม่ได้ว่า บันไดที่ชันแบบนี้ (ซึ่งชันทุกปราสาท) คนสมัยก่อนเขาเดินยังไง โดยเฉพาะผู้หญิ่งที่ต้องนุ่งซิ่น ส่วนตัวผมแล้วยังเสียวตกอยู่รอมร่อ :S








อันนี้เป็นกลุ่มเด็ก ๆ ที่มาแต่งตัวถ่ายรูปกับนักท่องเที่ยว หลายคนคงบอกได้ว่าเป็นเรื่องรามเกียรติ์






ศิวลึงค์ในตัวปราสาทหายไปเกือบหมด แต่บางส่วนก็มีพระพุทธรูปตั้งอยู่บ้าง



ตอนผมไปนั้นปราสาทปาปวนปิดปรังปรุงเลยได้แต่เดินดูข้างนอก แบบไกล ๆ พอไปถึงด้านหลังก็เจอกับไกด์ ใช้ลูกไม้เดิมก็แอบไปยืนฟังใกล้ ๆ ได้มาว่า



อย่างที่คุณเห็นว่า ต้นไม้พวกนี้มันทำลายปราสาท แต่ถ้าเราตัดต้นไม้พวกนี้ออกไป เพื่อรักษาปราสาทไว้ คุณก็คงไม่มาดูมันอยู่ดี



ก็จริงของเขานะ แต่ผมก็ยังอยากเห็นปราสาทพวกนี้ในสภาพสมบูรณ์อยู่นะ อาจจะจำลองในคอมพิวเตอร์ให้ดูสักหน่อยก็ได้ อย่างที่จีนจำลองพระราชวังต้องห้ามอะไรงี้

ถัดจากนั้นก็มาเจอกับปราสาทพิมานอากาศ เดินวน 1 รอบ จะหาทางขึ้นทางอื่น เพราะทางขึ้นที่เห็นครั้งแรก คนขึ้นอยู่เต็ม แต่สุดท้ายแล้ว มันไม่มีกลับไปก็ว่างพอดี ปราสาทพิมานอากาศสูงมาก ชันมาก แทบจะเป็นลม ยังดีที่เขาทำบันไดใหม่ให้ ไม่งั้นคงไม่มีใครกล้าขึ้นแน่ ๆ







บนยอดปราสาทไม่มีอะไรมากนัก มันพังหมดแล้ว แต่มาแล้วต้องขึ้น บำรุงหัวใจ





ถัดจากนั้นก็จะเป็นลานช้าง แล้วก็ลานพระเจ้าขี้เรื้อน ด้านบนของลานช้างจะเป็นรูปดอกบัว (ช้างแบกดอกบัวไว้) แล้วด้านล่างจะมีรูปช้างอยู่อีกหลายรูป แล้วจะมีรูปม้า 5 หัวด้วย รอบ ๆ ลานช้างจะมีช้างอยู่เต็มไปหมด ทางเดินก่อนจะมาถึงลานช้างจะเป็นรูปครุตเยอะแยะมากมาย

พระรูปพระชัยวรมันที่ตั้งอยู่ที่ลานพระเจ้าขี้เรื้อนนั้น เป็นของที่ทำเลียนแบบ ส่วนของจริงตอนนี้อยู่ในพิพิธภัณฑ์ อันนี้ก็แอบฟังเขามาเหมือนกัน







หลังจากดูจบแล้วก็ต้องมาเผชิญกับฝูงแม่ค้าอีกแล้ว เขาทำทางบังคับให้เดินผ่าน เลยต้องจำใจฝ่าไปจนถึงรถ



ละก็เหมือนเดิมภาพที่เหลือดูได้จาก Picasa Web
  มาจาก

 http://fingersports.net/node/